OPERA ON SOFA

czwartek, 5 lutego 2015

Guest on Sofa: Gabriela Harvey "La Boheme" 2015 MET

All photos: Gabriela Harvey

The January 2015 woes at the Metropolitan included a problem with the changing of the set after Act I in Puccini’s La Bohème on January 15th, a postponed premiere of Tchaikovsky's Iolanta and Bartok's Bluebeard's Castle, canceled because of an impending nor'easter on January 26^th, and an on stage protest of Putin's policies in Ukraine and the annexation of Crimea. The latter, while the entire company was taking its well deserved bows after Iolanta’s premiere on the 29^th.

To be honest I wasn’t going to see “La Bohème” this time around. Unlike many, I am not a fan of Zeffirelli’s production. I find it visually too dark and irritating when Musetta’s quirky behavior (kissing a stranger) interferes with the Mimi and Rodolfo anguish (Act II). Also too crowded at the café, where the principals are often lost in the crowd. Thank goodness for Musetta and her red dress!

But how could I not go and hear Ms. Opolais live and then there was Mariusz Kwiecien (I was invited backstage on the 19^th…Thank you Berta!) ! The loss would have been mine…

I first went on the 15^th, again on the 19^th, and then there was the radio broadcast on the 24^th.

Among the soloists, without a doubt the Polish baritone Mariusz Kwiecien was the star of all three performances! Jealous,tempestuous, virile, and crazy in love when he quarrels fiercely with Musetta in acts one and two. He swaggers, threatens, and brawls. Given all that, he shows his wistful side in the third act in his duet with Rodolfo “O Mimì tu più non torni”. Vocally he was “on top of his game.” As Marcello, he wasn’t just good, he was phenomenal! Glad to hear he is not about to give up the role. (I look forward to hearing him again on March 7^th, in a concert version of Karol Szymanowski’s ‘King Roger” with The Boston Symphony Orchestra, where Ms. Opolaise’s husband Andris Nelsons is the Music Director.)

Kristine Opolais returned as Mimi in “La Bohème.” This after her April 2014 performance, when Opolais made history at the Metropolitan Opera, making two role debuts within 18 hours. She gave a scheduled performance in “Madama Butterfly,” only to step in for a matinee performance of “La Bohème” the next day. The other wrinkle…. the performance was the HD cinema broadcast heard around the world. Opolais impressed listeners the world over, her performance earning critical acclaim.

On the first night, some of her singing was quivering and colorless, coming through as lifeless, spiritless. Then again, as Ms. Opolais explained hers is a Mimi, who knows she is dying. She reminded me of a ghost. I think her tendency to go sharp that evening was no doubt an effort to compete with the orchestra conductor's lack of consideration, forcing the singers to “ride” the orchestra (something I might add Mr. Borras successfully, ignored). She was wonderful in the last act, her interpretation wrenching and the chemistry between the two obvious. All laced with sadness!

Starring as her lover Rodolfo was the French tenor Jean-François Borras. Borras has a lovely voice but lacked top notes, particularly in the first act of the January 15th, performance. He recovered nicely as the night wore on. His duet with Marcello in Act III, "O Mimi, tu piu non torni,” was one of the evening’s highlights. He grew stronger with each performance.

Latvian soprano Marina Rebeka soared as Musetta! Ms. Rebeka controlled the (too crowded) setting of the Café Momus , really shining in the familiar “Musetta’s Waltz” ("Quando men vo" ).

Her querulous relationship with Marcello showcased outside the inn in Place d'Enfer (“Strega” he calls her…), where Mimi comes (staggering down a staircase) looking for Rodolfo, amused us throughout! We are happy to see them “make peace” at the end, knowing theirs will always be a tempestuous relationship.

Alessio Arduini (Schaunard) and David Soar (Colline) gave more than credible vocal performances often competing with the conductor's drowning some of their lines; they were charming during their antics both in their studio-attic and at the Cafe Momus.

These comments apply largely to the performance of January 15^th. The long unintended intermission and the additional intermission time impacted much of the mood of the evening, and no doubt the singers performance. It was a long evening. Things were much better the second time around. Mariusz Kwiecien continued to “wow”, as did Ms. Rebeka. Mr. Borras and Ms. Opolais were good together, making us weep every time…of the three performances I think the broadcast was the best. You be the judge….

The Metropolitan Opera’s production of “La Bohème”

January 2015

Cast

Conductor: Riccardo Frizza

Mimi: Kristine Opolais

Musetta: Marina Rebeka

Rodolfo: Jean-François Borras

Marcello: Mariusz Kwiecien

Schaunard: Alessio Arduini

Colline: David Soar

Benoit/Alcindoro: John Del Carlo

Production Team

Production: Franco Zeffirelli

Set Designer: Franco Zeffirelli

Costume Designer: Peter J. Hall

Lighting Designer: Gil Wechsler

Tchaikovsky's Iolanta and Bartok's Bluebeard's Castle soon…..

Gość na Sofie: Gabriela Harvey o "Cyganerii" z Mariuszem Kwietniem w MET

Wszystkie zdjęcia : Gabriela Harvey

W styczniu 2015 na Metropolitan Opera spadały po kolei liczne ,,nieszczęścia” - problem ze zmianą dekoracji po I akcie „Cyganerii” Pucciniego w dniu 15 stycznia, przełożona premiera „Jolanty” Czajkowskiego i „Zamku Sinobrodego” Bartóka z powodu zbliżającej się śnieżycy 26 stycznia, protest na scenie przeciwko polityce Putina na Ukrainie i aneksji Krymu. Ten ostatni, gdy artyści otrzymywali zasłużone brawa po premierze „Jolanty” 29 stycznia 2015.

Szczerze mówiąc tym razem nie planowałam iść na "Cyganerię". W przeciwieństwie do wielu osób, nie jestem fanką tej produkcji Zeffirellego. Uważam, że wizualnie jest zbyt ciemna. Irytuje mnie też ,,dziwaczne' zachowanie Musetty całującej nieznajomego – kłóci się z udręką Mimi i Rodolfa (Akt II). Również zbyt tłoczno jest w kawiarni, gdzie często soliści gubią się w tłumie. Bogu dzięki za Musettę i jej czerwoną sukienkę!(akt I)

Ale jak tu nie pójść i nie usłyszeć na żywo Kristine Opolais i Mariusza Kwietnia? (Byłam zaproszona za kulisy 19.1 - dzięki, Berto!) To była by dla mnie ogromna strata...

Tak więc po raz pierwszy poszłam 15-tego, potem znowu 19-tego, a wreszcie słuchałam w domu popołudniowe przedstawienie transmitowane przez radio, 24 stycznia 2015.

Wśród solistów, bez wątpienia, polski baryton Mariusz Kwiecień był gwiazdą wszystkich trzech występów! Zazdrosny, porywczy, męski i szalony z miłości, gdy kłóci się zaciekle z Musettą w pierwszym i drugim akcie. Puszy się, wymądrza, grozi, jest skory do bójki. A przy tym wszystkim pokazuje swoją liryczną naturę w trzecim akcie, w duecie z Rodolfo "O Mimi tu più non torni". Wokalnie Mariusz Kwiecień był w szczytowej formie. Jako Marcello byl nie tylko bardzo dobry, a wręcz po prostu fenomenalny! Cieszmy się, że nie zamierza rezygnować z tej roli w przyszłości. (Mam nadzieję usłyszeć go ponownie 7 marca, w wersji koncertowej "Króla Rogera" Karola Szymanowskiego z The Boston Symphony Orchestra, której dyrektorem muzycznym jest mąż Kristine Opolaise, Andris Nelsons).

Kristine Opolais powróciła jako Mimi w "Cyganerii". Po występie w kwietniu 2014 przeszła do historii w Metropolitan Opera, debiutując w dwóch rolach w ciągu 18 godzin. Dała zaplanowany występ w "Madame Butterfly" a następnego dnia śpiewała w "Cyganerii". No i dodatkowe wyzwanie dla niej ....występ był nadawany w HD do kin na całym świecie. Słuchacze byli pod wrażeniem Opolais, jej występ zdobył uznanie krytyków.
W pierwszą noc w niektórych momentach jej śpiew był niepewny, pozbawiony koloru, jakby martwy i bez życia. Potem Opolais wyjaśniła, że jej Mimi, wie, że umiera. Przypominała mi ducha. Myślę, że jej skłonność do ostrych brzmień tego wieczoru była wynikiem próby zmierzeniem się z brakiem wrażliwości dyrygenta, który zmuszał śpiewaków do czegoś w rodzaju „rajdu” z orkiestrą (co, dodam, z powodzeniem ignorował Borras). Była wspaniała w ostatnim akcie, jej interpretacja wstrząsająca a chemia między dwojgiem kochanków oczywista. Wszystko tonęło w ogromnym smutku!

W roli ukochanego Mimi - Rodolfa – wystąpił francuski tenor Jean-François Borras.
Ma piękny głos, ale brakowało mu wysokich nut, szczególnie w pierwszym akcie 15 stycznia. Doszedł do siebie ładnie pod koniec wieczoru. Jego duet z Marcello w Akcie III "O Mimi, tu piu non torni" był jedną z najważniejszych chwil tego przedstawienia. Stawał się coraz lepszy i mocniejszy z każdym występem.

Łotewska sopranistka Marina Rebeka zachwyciła mnie jako w Musetta! Rebeka kontrolowała zbyt tłoczoną scenę w Café Momus, błyszczała w znanym walcu "Quando men vo". Jej swarliwy związek z Marcello prezentował się w całej krasie pod karczmą na Place d'Enfer (Marcello nazywa ją „strega"!) – bawili nas mocno oboje. Cieszymy się, gdy widzimy, że „zawierają pokój” na końcu, wiedząc jednocześnie, że ich relacja zawsze będzie burzliwa.
Alessio Arduini (Schaunard) i David Soar (Colline) dali więcej niż wiarygodny wokalnie występ, często konkurując z dyrygentem, który próbował „zatopić” ich niektóre kwestie; byli uroczy podczas wybryków, zarówno w ich studio na poddaszu, jak i w Cafe Momus.

Te uwagi odnoszą się głównie do przedstawienia 15 stycznia. Długa, niezaplanowana przerwa wywarła wpływ na nastrój tego wieczoru i bez wątpienia podziałała na występ śpiewaków. To był długi wieczór. Dużo lepiej było za drugim razem. Mariusz Kwiecień znowu wywoływał efekt „wow”, tak jak i Marina Rebeka. Opolais i Borras byli świetni razem i sprawiali, że płakaliśmy nieodmiennie ... podczas trzech występów Myślę, że sobotnia popołudniowa transmisja była najlepsza. Mogliście to Państwo ocenić sami ....